Het mannetje in het paneermeel

Het mannetje in het paneermeel
 
Nieuwjaarsoverdenking
 
Er was eens een banketbakker die ook kroketten maakte.
Op een dag besloot hij zijn zaak te sluiten en een kroketterie te beginnen in de Sahara.
Met een omgebouwde oliebollenkraam achter zijn auto begon hij aan de lange reis.
 
In de Sahara aangekomen zette hij zijn kraam onderaan een zandduin, opende de luifel,
bracht het vet op temperatuur en ving een kameel.
De voorraden paneermeel had hij uit Nederland meegenomen, want kom daar maar eens om in de Sahara.
 
Hij wachtte af.
 
Na twee dagen kwam er een donkerbruin plastic mannetje de heuvel afgelopen.
Vlak voor de kraam bleef het mannetje staan.
De bakker moest zich helemaal naar voren buigen om hem te kunnen zien.
 
“Mag ik een kroket en een patatje speciaal van u?”, vroeg het mannetje.
“Sorry”, zei de man, “ik verkoop alleen eerste kwaliteit kamelen-kroketten.”
“Oh”, zei het mannetje, “dat is jammer.”
Hij haalde zijn schouders op en begon aan de lange klim terug, naar de top van het duin.
Toen hij halverwege was, ontplofte de kroket-kraam.
De woestijn lag bedekt met een dun laagje paneermeel.
 
De bakker liet zich niet ontmoedigen, en kocht een tweedehands frietkot,
verbouwde het tot een luxe kroketterie en liet het in onderdelen naar de Sahara verschepen.
Drie dagen na de feestelijke, maar bescheiden, opening daalde het donkerbruine plastic mannetje af van zijn zandduin.
Hij bestelde een nasi-bal en een kroket.
“Wederom sorry”, zei de man, “ik kan u alleen aan de kroket helpen.”
“Ahh”, zei het mannetje en draaide zich teleurgesteld om.
Na drie stappen zakte het frietkot als een kaartenhuis in elkaar.
 
Binnen een maand was de kroketbakker terug, nu met een heus wegrestaurant.
Degelijk metselwerk.
Het mannetje bestelde een kroket en een broodje hamburger.
Weer moest de bakker hem teleurstellen, en het mannetje zei dat hem dat op zijn beurt weer speet.
Toen hij bijna bovenaan de heuvel was, stortte het restaurant als door een aardbeving getroffen in.
 
Nadat ook de kroket-bunker -half ingegraven in het zandduin- verloren was gegaan,
riep de bakker het mannetje na.
 
“Meneer! Meneer, mag ik u wat vragen?”
Onderaan de helling draaide het mannetje zich om, en klopte het paneermeel van zijn schouders.
“Ja hoor”, zei hij, “vraagt u maar.”
“Meneer, ik wil niet vervelend doen of zo, u bent m’n beste klant, daar niet van,
maar elke keer als u iets bestelt, en u gaat weer op huis aan, dan stort m’n kroketterie in.
Mag ik u vragen hoe dat komt?”
“Ja, dat mag.”
“Hoe komt het toch?”
“Ik weet het niet.”
 
 
 
Tekst: Moleskine
[Geinspireerd op het verhaal van het zwart-wit geblokte mannetje.]

 
 
 

Dit bericht is geplaatst in Foto met tekst, vkblog-archief met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

9 Responses to Het mannetje in het paneermeel

  1. maria-dolores schreef:

    Avatar van maria-dolores
    Boeiend verhaal + foto!
    Moet alleen nog even denken hoe ik dat in mijn nieuwjaarsfilosofie kan passen…

    En ik wens je een heel goed 2011.

  2. elsje dijkstra schreef:

    Avatar van elsje dijkstra
    Waar een wil is, is het frietkot weg.
    Veel geluk in 2011!

  3. BarbaraJansma schreef:

    Avatar van BarbaraJansma
    Mooi! Dat mannetje toch. Leert niet erg snel….

  4. wille65 schreef:

    Avatar van wille65
    de moraal van het verhaal
    ‘ik weet het niet’

    ik wens je een mooi 2011!

  5. Glaswerk schreef:

    Avatar van Glaswerk
    @Beeldsprekers: Een fantasierijke vertelling die goed bij de foto past.

    Ik wens je een goed 2011 vol met mooie scheve horizonnen toe 😉

  6. svara schreef:

    Avatar van svara
    voor jou ook vanuit hier op jouw plekje een mooi en inspirerend nieuw en gelukkig jaar gewenst.
    wat het ons zal brengen?
    ik weet het niet
    mooi

  7. Joostx schreef:

    Avatar van Joostx
    Goed verhaal.
    Beste wensen Beeldsprekers!

  8. Jaslinda schreef:

    Avatar van Jaslinda
    .

    Was het mannetje van de Saharabanket?

    Mooi gelezen 🙂

    ٠˙·٠˙·٠•●٠˙·٠˙·٠•●HAPPY٠˙·٠˙·٠•●
    ٠˙·٠˙·٠•●NEW٠˙·٠˙·٠•●
    ٠˙·٠˙·٠•● ٠˙·٠˙·٠•●YEAR! ٠˙·2011٠˙·٠•●

    .

  9. 100_woorden schreef:

    Avatar van 100_woorden
    Prachtige foto.
    De tekst, “Ik weet het niet.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *