Wachten

 

Wachten

‘Wanneer worden we afgelost?’

‘Geen idee.’

‘Hoe lang staan we hier eigenlijk al?’

‘Geen idee. Lang. Heel lang, dat weet ik wel.’


‘Misschien worden wel nooit meer afgelost. Missichien zijn ze ons wel vergeten.

Of misschien zijn wij wel de laatsten die zijn overgebleven.’

‘Ja, misschien verdedigen we wel iets wat al lang niet meer bestaat…’


‘Als jullie zo doorgaan, dan wordt het zeker niets meer! We moeten één front vormen.’


‘Ik wou dat er een einde aankwam.’

‘Tja, wie niet.’

‘Ja inderdaad, wie zou dat nou niet willen.’


  

Tekst: Moleskine

 

 

Dit bericht is geplaatst in Foto met tekst, Fotografie, Geen categorie met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

5 Responses to Wachten

  1. 100-woorden schreef:

    Als schildwacht moet je niet zo’n punt maken van wachten als drie kleine kleutertjes op een hek.

  2. svara schreef:

    ophouden met wachten
    dan smelt je vanzelf
    en dient zich iets anders aan

  3. Glaswerk schreef:

    Teken toch bij, zeiden ze nog…

  4. Marjelle schreef:

    Ooit komt er een einde aan… het leven duurt maar even. 😉

  5. Vogel-vrij schreef:

    Zet je je kraag op,
    waait ‘ie vol met sneeuw…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *